- W kuratorium powiedzieli mi, że jeżeli córka nie będzie się od września uczyć, to wyświetli się im na komputerze, że nie realizuje obowiązku szkolnego i będziemy musieli płacić kary – mówi pani Maria. jednorazowo kara za niechodzenie do szkoły może wynosić 10 tys. zł, a maksymalnie 50 tys. zł. Sprawa powinna trafić Posty: 27. nastolatek nie chodzi do szkoły - kurator. Witam, chciałabym się czegoś dowiedzieć odnośnie tego jak wygląda opieka kuratora nad nieletnim. Problem dotyczy nastolatka (w tym roku kończącego 16 lat), który notorycznie opuszcza zajęcia w szkole (jakieś 70-80% absencji). Niestety żadne środki zaradcze (regularne spotkania 2. W uzasadnionych przypadkach dyrektor ośrodka uzgadnia z rodzicami albo z tym z rodziców, pod którego stałą pieczą nieletni faktycznie pozostaje, albo opiekunem nieletniego sposób jego odebrania z ośrodka. § 12. 1. Nieletniego skreśla się z ewidencji ośrodka w przypadku: 1) przeniesienia do innego ośrodka; wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy, oraz za zgodą organu prowadzącego młodzieżowy ośrodek socjote-rapii, wychowanek ośrodka może uczęszczać do szkoły ponadpodstawowej funkcjonującej poza ośrodkiem. 5. Do szkoły funkcjonującej w młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku socjoterapii, za Program profilaktyczno - wychowawczy kierowany jest do wychowanków, rodziców i opiekunów prawnych, nauczycieli i pozostałych pracowników placówki. X. Osoby odpowiedzialne za przeprowadzania działań wychowawczo – profilaktycznych Koordynacją, planowaniem i organizacją profilaktyki zajmują się: 1. Kierowanie dzieci i młodzieży do specjalnych placówek … Wniosek o umorzenie ośrodka wychowawczego; Wniosek do sądu rodzinnego o uchylenie lub zmianę środka … Wniosek o warunkowe zwolnienie z ośrodka wychowawczego; REGULAMIN MŁODZIEŻOWEGO OŚRODKA … 주제와 관련된 이미지 wniosek o zwolnienie z młodzieżowego ośrodka Od roku 1981r. do chwili obecnej Ośrodek funkcjonuje jako Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy - placówka resocjalizacyjna dla chłopców w wieku od 13 do 18 lat. Z dniem 1 stycznia 1999r. Ośrodek został przekazany z mocy prawa przez Kuratora Oświaty i Wychowania w Szczecinie Staroście Powiatu Polickiego jako organowi prowadzącemu. Guest. 21 Marzec 2014. #6. Wybacz, ale w takim ośrodku nie umieszcza się ludzi za zostawianie brudnych kubków w pokoju. Jak sobie wychowałaś córkę, tak teraz masz, jedyne wyjście to poczekać 3 tygodnie i pokazać dziewczynie drzwi. Tylko bądź świadoma tego, że taka decyzja prędzej, czy później zemści się na Tobie. S. Funkcjonowanie specjalnych ośrodków wychowawczych i specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych. Lp. Proponowane zmiany. Wyjaśnienie. 1. Rezygnacja z ograniczenia możliwości przyjmowania do specjalnych ośrodków wychowawczych wyłącznie dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz odpowiednio zajęć Ośrodki wychowawcze i terapeutyczne dla uczniów w woj. lubuskim i Zielonej Górze: Młodzieżowe ośrodki Socjoterapii, Ośrodki Rewalidacyjno-Wychowawcze, Schroniska dla nieletnich, Szkoły specjalne przysposabiające do pracy. LzgV6. Katalog Lidia PolewkaLekcja wychowawcza, Artykuły"Boję się nie chodzić do szkoły" - opis i analiza przypadku rozpoznawania i rozwiązywania problemu wychowawczego Boję się nie chodzić do szkoły Opis i analiza przypadku rozpoznania i rozwiązywania problemu wychowawczego. Absencja ucznia a niepowodzenia w nauce I. IDENTYFIKACJA PROBLEMU: 1. Nieobecność ucznia na lekcjach to przyczyna wielu problemów: braki w opanowaniu podstawowych umiejętności, niechęć do nauki, niedostateczne oceny, ryzyko nieklasyfikowania lub nieotrzymania promocji do klasy następnej, zanikanie więzi rówieśniczych, możliwość działania w grupach nieformalnych, podejmowanie zachowań ryzykownych (alkoholizm, narkomania, palenie papierosów, przedwczesna aktywność seksualna) czy wreszcie ogólna apatia - brak perspektyw życiowych. 2. Ania jest uczennicą pierwszej klasy gimnazjum. Pochodzi z rodziny rozbitej, ma młodszą siostrę i starszego brata. Warunki materialne rodziny są nie najlepsze. Rodzice żyją w separacji, ojciec alkoholik nie łoży na utrzymanie dzieci. Matka nie pracuje, od kilku miesięcy mieszka wraz z dziećmi u konkubenta. Nie radzi sobie z problemami wychowawczymi, ma ograniczone prawa rodzicielskie. Ania nie akceptuje przyjaciela mamy, nie ma z nim dobrego kontaktu. 3. Wychowawczynią dziewczynki jestem od września 2002 roku (klasa I). Już na początku roku szkolnego zauważyłam, że dziecko nie lubi chodzić do szkoły. Początkowo spotkania z matką odbywały się tylko na moją prośbę. Gdy w październiku uczennica opuściła 46 godzin, pojawiło się wiele cząstkowych ocen niedostatecznych. W tym też czasie dowiedziałam się, że w klasie miały miejsce kradzieże podręczników szkolnych z plecaków uczniów. II GENEZA I DYNAMIKA ZJAWISKA: Z informacji przekazanych przez pedagoga szkoły podstawowej dowiedziałam się, że nieobecności Ani na lekcjach już wtedy nie należały do rzadkości. W klasie szóstej opuściła aż 210 godzin lekcyjnych. Z rozmów z matką wynikało, że nie radzi sobie ona z wypełnianiem obowiązku szkolnego przez córkę, stąd też wspomaga ją kurator społeczny. Poprzez rozmowy próbowałam uświadomić matce, jak istotne jest chodzenie Ani do szkoły i jak ważna jest jej w tym rola. Kiedy liczba opuszczonych przez dziecko godzin wciąż rosła, podjęłam działania zapobiegawcze. Nawiązałam ścisły kontakt z pedagogiem szkolnym i panią kurator. Zależało mi na tym, by nie dopuścić do nieklasyfikowania Ani z kilku przedmiotów. Po raz kolejny poinformowałam matkę o istniejących zagrożeniach. Tym razem otworzyła się na współpracę. Zrozumiała, że bardzo zależy mi na Ani, jest bowiem dziewczynką niezwykle wrażliwą i powtarzanie klasy zniechęciłoby ją do szkoły w zupełności. Coraz lepszy kontakt z matką pozwolił mi wynegocjować ustalenia, że Ania spróbuje nadrobić chociaż niektóre braki w nauce. Wspólnie z pedagogiem szkolnym omówiłyśmy sposób przygotowania do lekcji, konieczność odrabiania zadań domowych. Konsultacje z nauczycielami przedmiotów doprowadziły do tego, że zgodzili się oni, aby Ania opanowała najważniejsze wiadomości i umiejętności, przynajmniej na ocenę dopuszczającą. W tym jednak czasie pogorszyły się kontakty Ani z konkubentem matki. Wcześniej w indywidualnych rozmowach zwierzała mi się, że nie lubi tego człowieka za to, że odnosi się do niej i jej rodzeństwa z pogardą, traktuje w sposób despotyczny. Teraz utwierdziła się w swej niechęci - jednego dnia pobił on dotkliwie matkę. Dowiedziałam się o tym dwa dni później, Ania prosiła jednak o dyskrecję. Zauważyłam jednak, że dziewczynka jakby mniej spóźniała się na lekcje, rzadziej też je opuszczała. Często i chętnie przychodziła do mnie na przerwach lub po skończonych lekcjach i opowiadała o sobie - poczuciu krzywdy w domu, kłopotach finansowych matki i, co było dla niej pocieszające, decyzji matki o ewentualnym rozstaniu się z konkubentem. Miesiąc przed zakończeniem I półrocza Ania była zagrożona oceną niedostateczną z ośmiu na czternaście przedmiotów. Matka przyjęła do wiadomości informację, zapewniając, że w II semestrze do takiej sytuacji nie dojdzie, gdyż postara się przynajmniej wyposażyć dziecko w podręczniki. Do tej pory Ania ich nie posiadała. Jak się później dowiedziałam, to ona kradła dzieciom książki. Sprawę kradzieży zawsze udało się rozstrzygnąć na korzyść poszkodowanego, dziewczynka przyznawała się do winy. Tymczasem poprosiłam klasę, by ułatwiła koleżance przygotowanie do klasyfikacji semestralnej. Dzieci pożyczały jej podręczniki, pomagały w nauce, co sprawiło, że Ania na koniec półrocza miała tylko jedną ocenę niedostateczną - z matematyki. Cieszyło mnie jednak najbardziej, że na lekcjach rzadko jej brakowało. W jednej z kolejnych ze mną rozmów wyznała, że chodzi do szkoły bardziej ze strachu przed karą (pobiciem) ze strony przyjaciela matki niż z obowiązku. W kolejnej rozmowie z matką usłyszałam, że konkubent rzeczywiście karze dzieci (ogranicza wyjścia na podwórko, nie pozwala spotykać się w tygodniu z rówieśnikami, używa przemocy fizycznej). Kobieta prosiła mnie, bym nie telefonowała do domu w sprawie nieobecności w szkole czy innych problemów wychowawczych z Anią, gdyż chce uchronić dziecko przed karą konkubenta. W ciągu najbliższego miesiąca przychodziła na każde moje ustne lub pisemne wezwanie, w tajemnicy przed swoim partnerem. Wkrótce jednak zauważyłam, że uczennica wykorzystuje tę sytuację i częściej opuszcza zajęcia szkolne. Tym razem postanowiłam wspólnie z pedagogiem szkolnym udać się do domu dziecka. Chciałam poznać nastroje dorosłych, szczególnie stanowisko matki co do postawy swego konkubenta względem Ani. Zrozumiałam, że kobieta ta jest zastraszona, bo zależna od konkubenta, bowiem to on zapewnia rodzinie "dach nad głową" i częściowo utrzymuje. Jasno przedstawił też swoje oczekiwania względem dzieci, a dotyczyły one szczególnie rzetelnego wypełniania przez nie obowiązku szkolnego. Dotąd matka nie stawiała przed dziećmi tak rygorystycznych (w ich mniemaniu) wymagań. W związku z tym dla Ani była to nowa sytuacja, z którą nie potrafiła się pogodzić, stąd też między innymi jej bunt i niechęć do konkubenta matki. Teraz byłam przekonana, że Ani potrzebna jest pomoc psychologiczna, a przede wszystkim uświadomienie, że narzędziem pokonywania swoich słabości musi być niekiedy dyscyplina. Wiedziałam, że przekonać dziewczynkę do słuszności wymagań obcego w końcu dla niej człowieka nie będzie łatwo. Starałam się stworzyć w klasie taką atmosferą, by Ania czuła się dobrze, była potrzebna w grupie i odnosiła sukcesy na swoją miarę. III ZNACZENIE PROBLEMU: Odwołując się do własnych doświadczeń i wielu znanych tego typu przypadków, także opisanych w literaturze, mogę stwierdzić, że opuszczanie i nieusprawiedliwianie godzin lekcyjnych, liczne zaległości w opanowaniu materiału, izolacja od rówieśników, brak skutecznej kontroli ze strony matki może spowodować w przypadku Ani obniżenie jej oceny z zachowania, nieklasyfikowanie uczennicy z kilku przedmiotów, względnie nieotrzymanie promocji, a co za tym idzie konieczność powtarzania pierwszej klasy gimnazjum. Ponadto zła atmosfera w domu rodzinnym może doprowadzić do załamania psychicznego dziecka i w najgorszym wypadku ucieczki z domu, co zauważyła także pani kurator. IV PROGNOZY: Prognoza negatywna (w przypadku zaniechania oddziaływań): Uczennica otrzyma ocenę naganną z zachowania, nie otrzyma promocji do klasy następnej, nie opanuje odpowiedniego zakresu wiadomości, nie posiądzie umiejętności niezbędnych do funkcjonowania na wyższym szczeblu edukacji, zniechęci się do realizacji obowiązku szkolnego. Nastąpi niewłaściwy proces socjalizacji dziecka, które zamiast integrować się z klasą i nawiązywać rówieśnicze przyjaźnie, może wejść do grup nieformalnych. Stanie się ofiarą nałogów: nikotynizmu, alkoholizmu, narkomanii, a nawet popadnie w konflikt z prawem. Palenie papierosów i drobne kradzieże były już wcześniej udziałem dziewczynki. Ponadto niezadowolenie matki i kary jej konkubenta mogą zrodzić agresję i niechęć dziecka do domu rodzinnego. Prognoza pozytywna (w przypadku wdrożenia oddziaływań): Uczennica będzie systematycznie uczęszczała na zajęcia lekcyjne, nadrobi zaległości przy pomocy nauczycieli i kolegów, ukończy klasę pierwszą gimnazjum bez opóźnienia, przekona się do racji domu rodzinnego, będzie mogła rozwijać swoje zainteresowania, nawiąże właściwe kontakty społeczne i przyjaźnie, a także wyrobi sobie właściwy system wartości oparty na zasadach tolerancji, szacunku i życzliwości do innych ludzi. Tym samym nabierze wiary we własne możliwości. V PROPOZYCJE ROZWIĄZANIA: Moim celem jest doprowadzenie do takiej sytuacji, aby: - uczennica systematycznie uczęszczała na lekcje, - wszystkie ewentualne nieobecności były usprawiedliwione przez matkę z podaniem konkretnego powodu absencji - uczennica zrozumiała, że chodzenie do szkoły to jej obowiązek - miała świadomość popełnianych błędów - przekonała się do słusznych racji osób dorosłych - próbowała zaakceptować sytuację rodzinną - uwierzyła, że ma swoje miejsce w klasie i jest tu potrzebna - próba nakłonienia konkubenta matki do zaprzestania przemocy fizycznej. Aby te cele osiągnąć, wyznaczyłam sobie następujące zadania: * naprawcze (terapeutyczne) - rozmowy z uczennicą - uświadomienie problemu i wynikających z niego zagrożeń, - indywidualna praca z dzieckiem, np.: rozmowy na przerwach i po lekcjach na temat drobnych nawet osiągnięć i sukcesów, zachęcania do dalszych przedsięwzięć, - zorganizowanie pomocy koleżeńskiej w nauce, - wyznaczenie opiekuna klasowego i powiernika Ani, - interwencje pomocnicze nauczycieli, - systematyczny kontakt z pedagogiem szkolnym, - konsultacje z matką i panią kurator. * zapobiegawcze (profilaktyczne): - rozmowa z uczniami klasy - stworzenie atmosfery przyjaznej dla Ani, - powierzanie do wykonania zadań na rzecz klasy i szkoły, np. roli w prezentacji Austrii jako kraju Unii Europejskiej (Święto Szkoły), wiosenne porządki klasowe, przygotowanie potrawy na Wigilię klasową, dekoracja stołu wigilijnego itp. - umacnianie wiary uczennicy w słuszność obranego postępowania i we własne możliwości poprzez zapis w zeszycie klasowym: "Podoba mi się Twoje zachowanie", - budowanie przekonania o niepowtarzalności Ani i chęci walki ze swoimi słabościami (palenie papierosów, niechodzenie do szkoły), - zmobilizowanie klasy do nagradzania Ani drobnymi upominkami za każdy jej sukces. VI WDRAŻANIE ODDZIAŁYWAŃ: Z chwilą gdy zauważyłam liczne nieobecności Ani w szkole, przystąpiłam do wdrażania oddziaływań. Miały one różnorodny charakter. Lp. Przebieg oddziaływań Skutki działań 1. Rozmowy z uczennicą - informacje o przyczynach nieobecności w szkole - poznawanie sytuacji rodzinnej - budowanie poczucia odpowiedzialności dziecka - wspólne poszukiwania rozwiązań 2. Nawiązanie kontaktu z pedagogiem szkolnym - indywidualne spotkania z uczennicą - systematyczny kontakt z kuratorem - spotkania z matką - zgłoszenie problemu wagarów policji 3. Spotkania z matką (zebrania klasowe i konsultacje) - informacje o sytuacji rodzinnej - ścisła współpraca ze szkołą - obustronna chęć skutecznej pomocy - konsekwencja wobec córki (kontrola zeszytu obecności) 4. Wizyta w szkole podstawowej - poznanie genezy problemu 5. Współpraca z nauczycielami przedmiotów - indywidualna opieka - stworzenie szansy uzupełnienia zaległości w nauce 6. Zorganizowanie pomocy koleżeńskiej - pomoc w nauce: język angielski, matematyka, historia, geografia, fizyka, chemia - wyznaczenie opiekuna klasowego - pożyczanie podręczników 7. Systematyczny kontakt z kuratorem (telefoniczny i osobisty) - dogłębne poznanie motywów działania dziecka - potwierdzenie informacji o przemocy konkubenta wobec matki i dzieci - wspólne poszukiwanie rozwiązań dla dobra dziecka 8. Wizyta w domu rodzinnym - nawiązanie otwartej współpracy ze szkołą - próba przekonania konkubenta o zaniechaniu przemocy wobec dzieci - poznanie przyczyn decyzji matki o zamieszkaniu u konkubenta Szczególnie owocne wydały mi się rozmowy indywidualne z uczennicą. Przychodziła do mnie z każdą trudną dla niej sprawą czy to szkolną czy to domową. Spotykałyśmy się zazwyczaj po lekcjach, by czas nie ograniczał naszych rozmów. Dziewczynka mówiła o wszystkim, z czym nie mogła sobie poradzić. Na początku naszych spotkań zauważyłam, że ma poczucie krzywdy wtedy, gdy konkubent matki wymaga od niej np. chodzenia do szkoły. Łamiąc ten nakaz, była karana, co budziło w niej ogromną niechęć do tego człowieka. Taka reakcja wynikała zapewne z postawy matki, która nie przygotowała dzieci do nowej sytuacji (zamieszkanie u konkubenta), lecz postawiła je w sytuacji bez wyjścia. Starałam się, aby Ania zrozumiała potrzebę chodzenia do szkoły i nabywania umiejętności, gdyż w przyszłości może się usamodzielnić, podjąć pracę zgodnie z wykształceniem i zainteresowaniami. Był to cel dalekosiężny. Natomiast doraźnie chodzenie do szkoły dla Ani to także uniknięcie kar w domu. Cieszyłam się, że dziewczynka chętnie podejmowała wszelkie inicjatywy pracy społecznej, udzielała się w klasie, wiedziałam, że ma do mnie zaufanie. Zapewne te relacje ułatwiała też życzliwa atmosfera, jaką stwarzali uczniowie.. VII EFEKTY ODDZIAŁYWAŃ: Działania podjęte przeze mnie przyniosły efekt pozytywny. Ania chodziła do szkoły, zbliżyła się do klasy, miała tu swoje przyjaźnie, odpłacała to wdzięcznością. Uczęszczała na zajęcia dodatkowe z matematyki i w chwili obecnej wszystko wskazuje na to, że otrzyma promocję do klasy drugiej. Matka zrozumiała, że nie może ukrywać niepowodzeń szkolnych dzieci przed swoim partnerem, skoro zdecydowała się na wspólne z nim życie, musi też być konsekwentna. Nie udało mi się doprowadzić do takiej sytuacji, aby Ania przekonała się do konkubenta matki. Wypełniała swoje obowiązki w miarę dobrze, lecz to tylko w obawie przed karą, a nie dla satysfakcji tego człowieka. Nietrudno zrozumieć emocje dziecka w takiej sytuacji. Znalazła za to inne pozytywne dla niej motywy realizowania obowiązku szkolnego. Wprowadzony przeze mnie program okazał się skuteczny i doprowadził do uzyskania efektów wynikających z prognozy pozytywnej. Warto dodać, że wymaga to ogromnej ilości czasu, który należy poświęcić dziecku i wszystkim osobom, które mają wpływ na losy uczennicy z problemami wynikającymi nie tylko z jej niechęci do szkoły czy lenistwa. Mam wrażenie, że umiem rozmawiać z uczniami, wzbudzam ich zaufanie, z szacunkiem odnoszę się do rodziców i staram się te zalety wykorzystywać w swojej pracy z pożytkiem dla uczniów. Tym samym daję świadectwo prawdzie, że szkoła może być przyjazna dla uczniów. Na koniec pozwolę sobie podzielić się refleksją na temat szczęścia w rodzinie. "Mieć taki dom" to temat konkursu literackiego swego czasu rozpisanego przez Kuratorium Oświaty w Katowicach. Moje dzieci pisały różne prace, powstało ich wiele, ale przesłanie jednej zapamiętam szczególnie. "Rodzina to uśmiech i schronienie, miłość i przebaczenie", a gdy tego zabraknie, nie można liczyć na magiczną moc domu rodzinnego. Opracowanie: Lidia Polewka Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. BydgoszczChorzówDąbrowa GórniczaKrakówLaski WarszawskiełódźOwińskaRadomWarszawaWrocławZiemięcice Bydgoszcz Kujawsko-Pomorski Specjalny Ośrodek Szkolno Wychowawczy Nr 1 dla Dzieci i Młodzieży Słabo Widzącej i Niewidomej im. Louisa Braille’a w Bydgoszczy ul. Zygmunta Krasińskiego 10 85-008 Bydgoszcz Tel. (52) 322-17-87 Fax. (52) 322-76-25 E-mail: louis@ Strona WWW: „BYDGOSKI BRAILLE TO 145 LAT TRADYCJI I DOŚWIADCZENIA W NAUCZANIU OSÓB Z DYSFUNKCJĄ WZROKU! Oferta nauki dla dzieci i młodzieży z wadą wzroku !!! w Szkole Podstawowej nr 53 i Gimnazjum nr 43 w XVIII Liceum Ogólnokształcącym (3-letnim); w Technikum 4-letnim: zawód technik masażysta lub kelner; w Szkole Policealnej: zawód florysta (1 rok) – NOWOŚĆ, technik administracji lub technik tyfloinformatyk (2 lata); w Branżowej Szkole I stopnia kształcimy w zawodach: ślusarz, mechanik monter maszyn i urządzeń, kucharz lub pracownik pomocniczy obsługi hotelowej”. Chorzów SPECJALNY OŚRODEK SZKOLNO-WYCHOWAWCZY DLA MŁODZIEŻY NIEWIDOMEJ I SŁABOWIDZĄCEJ ul. Hajducka 22 41-500 Chorzów Tel/Fax. (32) 241-49-62 E-mail: SEKRETARIAT@ Strona WWW: „Oficjalne otwarcie Ośrodka z udziałem przedstawicieli centralnych władz państwowych i partyjnych nastąpiło 3 marca 1968 roku. Pierwszym jego dyrektorem został Tomasz Otto, a następnie funkcję tą pełnili kolejno: Stanisław Kotowski, Henryk Trzop, Krystian Thiele, Tadeusz Puper, Janusz Wójcik, Jan Budzynowski, a obecnie, od 1 września 2001 roku Norbert Galla. W 1983 roku ówczesny dyrektor Ośrodka Henryk Trzop zadecydował o powstaniu tutaj szkoły zawodowej dla inwalidów wzroku. Była to pierwsza placówka na terenie śląskiej aglomeracji. Profil na tamte lata był klasyczny: obróbka metalu, montaż elektrotechniczny, tokarstwo, ślusarstwo. Na przestrzeni tych trzydziestu lat nazwy się zmieniały: Sanatorium Rehabilitacji Niewidomych, Ośrodek Kształcenia, Zakład Rehabilitacji i Szkolenia Inwalidów Wzroku, a dziś – Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Młodzieży Niewidomej i Słabowidzącej, w którym realizowane nauczanie oparte zostało na następujących kierunkach: ślusarz (3-letnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa i Zasadnicza Szkoła Zawodowa – Specjalna dla Młodzieży z Upośledzeniem Umysłowym w Stopniu Lekkim), technik mechanik (3-letnie Technikum Ogólnozawodowe) oraz od września 2003 technik prac biurowych (4-letnie Technikum Administracyjne). W kolejnym roku szkolnym 2004/2005 utworzony został nowy oddział kształcący młodzież w zawodzie technik masażysta (4-letnie Technikum Masażu i Fizykoterapii), a w roku następnym powstała 2-letnia Szkoła Policealna Masażu i Fizykoterapii, która została przekształcona w niepubliczną Szkołę Policealną Fizjoterapii W roku szkolnym 2018/2019 w Technikum Administracyjnym uruchomiono nowy kierunek – technik tyfloinformatyk”. Dąbrowa Górnicza Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej w Dąbrowie Górniczej ul. Swobodna 59 Tel. (32) 261-80-03 Strona WWW: „Naszym nadrzędnym celem jest szkoła bez barier: placówka nowoczesna, bezpieczna, stwarzająca optymalne warunki do edukacji, wypoczynku, rehabilitacji oraz wszechstronnego rozwoju dzieci i młodzieży. Priorytetem jest łączenie nauczania z rewalidacją, podmiotowe i indywidualne podejście do każdego ucznia oraz wszechstronne przygotowanie do życia i pracy w społeczeństwie. Zapewniamy specjalistyczną pomoc wychowankom poprzez przygotowanie ich do samodzielnego i efektywnego życia i funkcjonowania w społeczeństwie. Wspomagamy rodzinę w procesie wychowania i kształtowania właściwych postaw patriotycznych i prospołecznych. SOSW dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej jest placówką przeznaczoną dla dzieci i młodzieży: niesłyszących, słabo słyszących, niewidomych, słabo widzących, z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, z autyzmem, z zespołem Aspergera, z niepełnosprawnościami intelektualnymi oraz niepełnosprawnościami sprzężonymi. Ośrodek jest ważnym centrum edukacji i rewalidacji dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami w szerokim przedziale wiekowym – poczynając od bardzo małych dzieci (0 – 6 lat), które obejmuje wszechstronną opieką Zespół Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka, poprzez dzieci i młodzież na wszystkich etapach kształcenia, kończąc na uczniach szkół ponadgimnazjalnych”. Kraków Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących im. Włodzimierza Dolańskiego ul. Tyniecka 6 30-319 Kraków Tel. (12) 266-66-80 Tel. (12) 269-31-25 Tel. (12) 267-44-20 Fax. (12) 266-86-22 E-mail: sosw@ Strona WWW: „Jesteśmy ośrodkiem szkół specjalnych przeznaczonych dla uczniów z dysfunkcjami wzroku. Na pierwszym miejscu stawiamy cele rewalidacyjne, starając się zapewniać równość szans życiowych osobom niepełnosprawnym. Traktujemy uczniów indywidualnie i podmiotowo, stwarzając im warunki niezbędne do optymalnego rozwoju każdego z nich. Pragniemy kształtować u młodzieży postawy pozwalające sprostać wyzwaniom samodzielnego życia oraz postawy poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego przy jednoczesnej otwartości na kulturę Europy i świata”. Szkoła Policealna Integracyjna Masażu Leczniczego Nr 2 w Krakowie ul. Królewska 86, 30-079 Kraków Tel./fax (12) 638-56-61 Internat tel. (12) 636-63-81 e-mail: sekretariat@ Strona WWW: „W Krakowskiej Szkole Masażu, bo tak nazywana jest nasza szkoła, od ponad 60 – ciu lat kształci się młodzież niewidoma i słabowidząca wraz z osobami widzącymi. Nasza szkoła posiada wielkie tradycje oraz prestiż. Pracownicy z dumą i poczuciem misji dbają to, by każdy uczeń był bezpieczny, czuł się dobrze, posiadał odpowiednią wiedzę, oraz doskonale i na najwyższym poziomie przygotowany był do pracy zawodowej jako technik masażysta i by szkoła spełniała oczekiwania uczniów w zakresie rehabilitacji fizycznej i psychicznej. Motto szkoły zaczerpnięte z homilii wygłoszonej przez Ojca Świętego Jana Pawla II podczas pierwszej pielgrzymki do Polski: Człowiek jest wielki Nie przez to co ma, Nie przez to kim jest, Lecz przez to czym dzieli się z innymi. w sposób perfekcyjny oddaje idee zamierzeń wychowawczych i dydaktycznych szkoły. Mimo, że światem rządzi pieniądz, są inne, cenniejsze wartości – wartości nieprzemijajace, dające satysfakcję i zadowolenie. Możliwosci leczenia i pomagania ludziom chorym, potrzebującym jest jedną z tych wartości i w nią wyposażamy naszych uczniów”. Laski Warszawskie OŚRODEK SZKOLNO-WYCHOWAWCZY DLA DZIECI NIEWIDOMYCH IM. RÓŻY CZACKIEJ W LASKACH Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi Stowarzyszenie ul. Brzozowa 75 05-080 Izabelin Tel./Centr. (22) 752-30-00 Tel. (22) 752-32-21 Fax. (22) 752-30-09 E-mail: tono@ Strona WWW: Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych im. Róży Czackiej położony jest w otulinie Puszczy Kampinoskiej, w Laskach koło Warszawy. Obecnie w Ośrodku przygotowuje się do samodzielnego życia ponad 250 uczniów z całej Polski. Zespół specjalistów Wczesnego Wspomagania Rozwoju Niewidomego Dziecka udziela profesjonalnej pomocy ponad 40 dzieciom i ich rodzinom. Ośrodek prowadzi: • Wczesne Wspomaganie Rozwoju Niewidomego i Słabowidzącego Dziecka • Przedszkole • Szkołę Podstawową i Gimnazjum • Szkoły Ponadgimnazjalne: Liceum Ogólnokształcące, Technikum Masażu, Technikum dla Niewidomych, Zasadniczą Szkołę Zawodową, Szkołę Policealną • Szkoły Specjalne: Szkołę Podstawową Specjalną, Gimnazjum Specjalne, Zasadniczą Specjalną Szkołę Zawodową, Szkołę Przysposobienia do Pracy, Dział Głuchoniewidomych • Szkołę Muzyczną I stopnia oraz Ognisko Muzyczne • Internaty łódź Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 6 im. mjr. Hieronima Baranowskiego ul. Dziewanny 24 91-866 Łódź Tel. (42) 657-79-41 Tel. (42) 657-78-11 Strona WWW: „Początki naszego Ośrodka sięgają 1934 roku. Jesteśmy jedyną w Łódzkiem szkołą dla dzieci i młodzieży z dysfunkcją narządu wzroku. Prowadzimy kształcenie i rehabilitację na wszystkich etapach edukacyjnych. Jesteśmy ważnym i cenionym centrum edukacji, rewalidacji i doradztwa dla osób z niepełnosprawnością wzrokową i ich rodzin. Mimo, że do centrum miasta jest tylko kwadrans jazdy tramwajem, to położenie naszej placówki może sugerować, ze znajdujemy w uzdrowisku. Bliskość Lasu Łagiewnickiego oraz Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich daje świeże powietrze, zieleń drzew i śpiew ptaków. Budynek Ośrodka po termomodernizacji i malowaniu pięknie się prezentuje wśród otaczającej go roślinności”. Główne cele naszej działalności to: 1. osiągnięcie możliwie wszechstronnego rozwoju uczniów przy pomocy odpowiednich metod i form nauczania ze szczególnym uwzględnieniem zasad tyflopedagogiki, 2. tworzenie w świadomości uczniów zintegrowanego systemu wiedzy, umiejętności, postaw i poszanowania polskiego dziedzictwa narodowego, 3. osiągnięcie przez wychowanków jak największej samodzielności życiowej oraz przygotowanie ich do udziału w życiu społecznym. Zespół Szkół Zawodowych Sp. nr 2 w Łodzi Aleja Pierwszej Dywizji 16/18 91-836 Łódź Tel. (42) 657-16-53 Strona WWW: „Oferujemy nie tylko szeroki wachlarz zawodów, w których uczniowie mogą się re­alizować, ale także pełną socjalizację, we wszystkich zakresach życia codziennego. Wspomagamy rozwój zainteresowań kulturalnych, ekonomicznych, społecznych. Oferujemy wsparcie psychologiczne, socjalne. Przygotowujemy absolwentów do pełnienia ról rodzinnych, do świado­mego planowania swojej przyszłości. Każdego roku organizujemy liczne konkursy. W tradycję naszej szkoły wpisał się Międzyszkolny Konkurs Krawiecki „Najlepsza/y w zawodzie krawieckim” z dyplomami i atrakcyjnymi nagrodami rzeczowymi. Uczestnikami konkursu są uczniowie kierunku krawieckiego zawodowych szkół województwa łódzkiego. Młodzież z różnych szkół corocznie spotyka się w naszej szkole i deklamuje poezję znanych polskich poetów. Każda edycja to chwile spotkania z poezją w ramach Integracyjnego Konkursu Recytatorskiego. We współpracy z Łódzkim Szkolnym Związkiem Sportowym w okresie letnim nasza młodzież wyjeżdża na obozy sportowo – rehabilitacyjne. W ciągu roku organizowane są wycieczki krajoznawczo – turystyczne. Wycieczki i obozy są dofinansowywane, często nawet w 70%. Uczniowie naszej szkoły uczestniczą w zawodach sportowych i zdobywają miejsca na podium o randze lokalnej, wojewódzkiej i ogólnopolskiej, jak również szkoła jest organizatorem integracyjnych zawodów sportowych. Imprezy sportowe i miejsca w jakich one się odbywają dla niejednych są szansą otwarcia się na świat. W piątą rocznicę przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, wspólnie ze studentami WSHE realizowaliśmy niecodzienny projekt na skalę europejską. Uczniowie kierunku krawieckiego uszyli największą flagę Unii Europejskiej. Flagę „GIGANT” nasi uczniowie wspólnie ze studentami WSHE przekazali Przewodniczącemu Komitetu Regionów Lukowi Van den Brande w Brukseli. Jesteśmy uczestnikami konferencji o zasięgu ogólnopolskim, prezentując szkolnictwo zawodowe oraz zdolności i talenty naszych uczniów. W kwietniu 2010 roku szkoła zajęła II miejsce wśród szkół z całej Polski za prezentację uczniów „Szkolne debiuty w świecie mody” na seminarium studenckim „Textil 2010″ organizowanym przez Politechnikę Łódzką, Wydział Technologii Materiałowych i Wzornictwa Tekstyliów. We współpracy z organizacjami i instytucjami realizowaliśmy i wciąż na nowo podejmujemy się uczestnictwa w europejskich programów w ramach EFS. Uczestniczyliśmy w programach: – „Też potrafię (Towarzystwo Inicjatyw Europejskich) – „Umiem bo ćwiczę, ćwiczę bo chcę” (Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego) – „Własność to odpowiedzialność” (Centrum Edukacji Obywatelskiej) – „Sukces” (Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego) – „Aktywni zawodowo” (Zespół Szkół Zawodowych Specjalnych nr 2) Uczniowie i nauczyciele uczestniczyli w ogólnopolskich programach organizowanych przez Centrum Edukacji Obywatelskiej, Gazetę Wyborczą i wypracowali dla placówki tytuł „Szkoła z klasą”. W kolejnych latach kilkanaście uczniów naszej szkoły za realizację projektów edukacyjnych uzyskało tytuł „Uczeń z klasą”. Współpracujemy z fundacją „POMÓŹ”. Uczestniczymy w różnych akcjach charytatywnych, pozyskując środki dla osób potrzebujących. Poprzez taką działalność uwrażliwiamy naszych uczniów na potrzeby drugiego człowieka. Nasi uczniowie troszczą się również o zwierzęta. Współpracują ze schroniskiem dla zwierząt przy ul. Marmurowej. Uczniowie zbierają żywność i różne akcesoria, które pomagają zwierzętom przetrwać zimę. Oprócz różnych projektów i atrakcji dydaktycznych nauczyciele stawiają wysoko na potrzebę współpracy z domem rodzinnym ucznia. Codzienna współpraca szkoły z rodziną jest podstawą sukcesu, którym jest godne, szczęśliwe życie każdego ucznia”. Owińska Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych w Owińskach Plac Przemysława 9 62-005 Owińska Tel. (61) 812-04-86 Fax (61) 812-67-37 E-mail: biuro@ Strona WWW: Szkoła Podstawowa, Gimnazjum oraz Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych mieści się w historycznym centrum wiekowych Owińsk. To miejsce zaczarowane przez historię i tradycję, wywodzącą się z cysterskich korzeni. Już od ponad 60 lat kształci dzieci i młodzież. Wielu z absolwentów Ośrodka z powodzeniem kontynuowało karierę naukową, sportową i podejmowało intensywne działania na rzecz osób niewidomych i słabo widzących. To szkoły twórczego wyrażania siebie, spokoju, mądrego partnerstwa, przyjaznej atmosfery. Wspólna nauka i spędzanie wolnego czasu sprzyjają poszerzaniu horyzontów i wymianie doświadczeń. A nawiązane tu znajomości przetrwają długie lata. Są to szkoły, które pozwolą każdemu przygotować się do czekających go egzaminów, gdyż w Owińskach ważny jest każdy młody człowiek. Wielokrotnie modernizowana infrastruktura Ośrodka pozwala na komfortowe przeprowadzenie zajęć dydaktycznych. Po zajęciach młodzież z odległych zakątków Polski ma możliwość zrelaksowania się i przygotowania do zajęć w nowocześnie wyposażonym internacie. W budynku jest winda dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, biblioteka z bogatym księgozbiorem i czytelnia z multimedialnym centrum informacyjnym dostępnym dla uczniów. Zajęcia z informatyki odbywają się w nowoczesnych salach komputerowych, w których, w miarę potrzeb, odbywają się również zajęcia z innych przedmiotów (np. j. obcych). Szkoły posiadają również sprzęt umożliwiający wyświetlanie prezentacji multimedialnych, oraz wysokiej klasy sprzęt nagłaśniający i nagrywający. Ośrodek posiada także salę gimnastyczną i sportowe boisko tartanowe, a także bardzo dobrze wyposażony gabinet rehabilitacji ruchu, oraz inne gabinety: rehabilitacji wzroku, logopedii i orientacji przestrzennej. Jako jedni z nielicznych w Wielkopolsce stosują metodę Tomatisa. Uczniowie mogą korzystać z profesjonalnej pomocy psychologa, pedagoga i doradcy zawodowego. Ośrodek realizuje program profilaktyczny „Z LUDŹMI ZA PAN BRAT” oraz „Gminny Program Poprawy Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego”. Zajęcia prowadzone są przez Policję z Gminnego Komisariatu Policji w Czerwonaku. Ośrodek posiada monitoring, który czuwa nad bezpieczeństwem uczniów. Program edukacyjny Newsweeka, realizowany na lekcjach przedsiębiorczości, historii i wiedzy o społeczeństwie, pozwala na aktualizacje wiedzy na temat otaczającego wychowanków świata i podejmowanie dyskusji na tematy polityczne, historyczne i społeczne. Uczniowie mają możliwość korzystania z bezpłatnej prenumeraty Newsweeka. W Ośrodku funkcjonuje także gabinet pielęgniarki i okulisty. Od wielu lat organizowane są wycieczki do różnych zakątków Polski, a także za granice (Berlin, Bruksela, Czechy, Słowacja) i inne kraje europejskie (Ośrodek posiada własny nowy autobus). Oprócz zajęć obowiązkowych uczniowie mogą również uczestniczyć w kołach zajęć pozalekcyjnych: naukowych, kulturalnych, artystycznych i sportowych. Są to m. in.: Koło plastyczne, Koło historyczne i europejskie, Koło turystyczne, Koło języka angielskiego, Koło aktywności zdrowotnej, Koło rozwijania samorządności Uczniowie chcący dodatkowo rozwijać swoje umiejętności manualne, sprawność fizyczną, uzdolnienia i zainteresowania mogą nabyć nowe umiejętności i wiedzę w trakcie zajęć dydaktyczno -wyrównawczych, relaksacyjno-aktywizujących, logopedycznych, gimnastyki leczniczej i korekcyjnej, rehabilitacji wzroku, orientacji przestrzennej i ćwiczeniu technik posługiwania się pismem brajla. Radom Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy Dla Dzieci Niewidomych i Słabo Widzących im. ks. Prymasa Stefana kardynała Wyszyńskiego ul. Struga 86 26-600 Radom Tel. (48) 384-79-24 E-mail: sekretariat@ Strona WWW: Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych w Radomiu powstał w lutym 1991 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Niewidomym i Niedowidzącym „NADZIEJA”. Później nazwa placówki uległa rozszerzeniu. Placówka otrzymała budynek po zlikwidowanym żłobku Zakładów Garbarskich. Pierwszą grupę uczniów stanowiło 7 niewidomych dzieci w wieku przedszkolnym z terenu Radomia. Zatrudnionych było 12 pracowników, w tym 2 pedagogicznych. Ośrodek jest placówką oświatową, która uczy, wychowuje oraz opiekuje się dziećmi niewidomymi i słabo widzącymi upośledzonymi umysłowo z dodatkowymi ograniczeniami – autyzmem, porażeniem mózgowym dziecięcym, zespołem Downa, a także głuchoniewidomymi. Obejmuje opieką dzieci i młodzież w wieku od 0 do 24 roku życia, (w wieku 0 – 7 w ramach Pracowni Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka). W ciągu roku szkolnego w internacie Ośrodka przebywają uczniowie pochodzący z terenu całej Polski. Ośrodek mieści się w zmodernizowanym i rozbudowanym w 2000 roku budynku. W szkole znajdują się: klasopracownie, gabinety specjalistyczne (psychologa, orientacji przestrzennej, usprawniania widzenia, logopedyczny), pracownie terapii zajęciowej, sala gimnastyczna, sala muzyczna, sala do zajęć integracji sensorycznej, sala doświadczania świata, sala konferencyjna, basen i kaplica. W zmodernizowanych pomieszczeniach internatu znajdują się wygodne i przestronne pomieszczenia – pokoje 4 i 5 osobowe, łazienki, garderoby, świetlice, duża stołówka oraz gabinet lekarski i izolatka. Cały obiekt jest przystosowany do bezpiecznego i swobodnego poruszania się niewidomych i słabo widzących, także na wózkach inwalidzkich – wokół budynku są podjazdy dla wózków, w środku jest winda, w pomieszczeniach nie ma progów. Warszawa Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Słabowidzących nr 8 ul. Koźmińska 7 00-448 Warszawa Tel. (22) 629-16-10 – centrala Tel. (22) 621-68-44 – sekretariat Tel. (22) 621-07-26 – dyrektor E-mail: sekretariat@ Strona WWW: W Ośrodku działają, następujące szkoły, które przyjmują dzieci i młodzież słabo widzącą, a także niewidomą: 1. Szkoła Podstawowa Nr 51 2. Liceum Ogólnokształcące Nr CXXXVI 3. Szkoła Branżonwa I stopnia Nr 62. W naszych szkołach realizujemy podstawę programową obowiązującą w szkołach ogólnodostępnych. Nauka odbywa się w warunkach zindywidualizowanych i dostosowanych do potrzeb uczniów. Naszym uczniom oferujemy: – fachową i życzliwą kadrę z doświadczeniem w pracy z uczniem z dysfunkcją wzroku – naukę w małych zespołach klasowych (8-10 osobowych) – pomoce dydaktyczne dla osób z dysfunkcjami wzroku, elektroniczne oprzyrządowanie ułatwiające naszym uczniom efektywną naukę – ułatwiony dostęp do literatury poprzez bibliotekę szkolną dysponującą bogatym zbiorem książek z powiększonym drukiem, książek mówionych, filmów DVD – dodatkowe zajęcia specjalistyczne a) rehabilitację wzroku b) naukę pisma Braille′a c) integrację sensoryczną i rehabilitację ruchową d) logopedię e) terapię metodą Tomatisa f) naukę bezpiecznego i efektywnego wykonywania czynności życia codziennego g) zajęcia indywidualne i grupowe z psychologiem i pedagogiem szkolnym – opiekę pielęgniarską i konsultacje okulistyczne – naukę korzystania z technik komputerowych oraz oprogramowania i elektronicznego oprzyrządowania ułatwiającego osobom słabo widzącym efektywną naukę i pracę – ciekawe koła przedmiotowe i koła zainteresowań (wokalne, plastyczne, sztuki użytkowej, gry na instrumentach, teatralne, fotograficzne, literackie, szachowe i warcabowe) – zajęcia sportowe – pływanie, ergowiosła, gry zespołowe, aerobic, taniec – możliwość korzystania ze świetlicy szkolnej, obiadów i drugich śniadań przez uczniów z Warszawy Wszystkim zainteresowanym nauką w naszych szkołach proponujemy indywidualne konsultacje z psychologiem i pedagogiem szkolnym (po wcześniejszym umówieniu się telefonicznym w sekretariacie ośrodka. Zespuł Ośrodków Dla Dzieci i Młodzieży Niewidomej i Słabowidzącej Ze Sprzężonymi Niepełnosprawnościami Stowarzyszenia Tęcza w Warszawie ul. Kopińska 6/10 02-321 Warszawa Tel. (22) 822-03-44 Tel. 658-43-30 E-mail: tecza@ Strona WWW: Zespół Ośrodków prowadzi swoją działalność w trzech lokalizacjach na terenie Ochoty, Śródmieścia i Woli. • ul. Nowolipie 13/15 ◦ Poradnia Kompleksowej Diagnozy, Wczesnej Edukacji. Terapii i Rehabilitacji dla małych dzieci niewidomych i słabowidzących. Prowadzone są zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. • ul. Kopińska 6/10 ◦ Niepubliczne Przedszkole Specjalne Tęcza ◦ Niepubliczny Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży Niewidomej i Słabowidzącej ◦ Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Tęcza • ul. Leonarda 12 ◦ Ośrodek Wsparcia i Edukacji Specjalnego SOKRATES ◦ Niepubliczny Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy (filia) ◦ Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Tęcza Najważniejszym zadaniem Stowarzyszenia jest prowadzenie Zespołu Ośrodków dla Dzieci i Młodzieży Niewidomej i Słabowidzącej ze Sprzężoną Niepełnosprawnością w Warszawie, które – przy wsparciu władz miasta i dzielnic Ochota i Wola – powstały w 1992 roku. Stworzyliśmy, wyjątkowy w skali kraju, system wszechstronnej pomocy i opieki nad osobami z niepełnosprawnością wzrokową, który obejmuje zarówno niemowlęta, dzieci, młodzież i osoby dorosłe, od momentu wykrycia niepełnosprawności do wieku dojrzałego. Są to jedyne w województwie mazowieckim placówki, które oferują dzieciom, młodzieży, osobom dorosłym niewidomym lub słabowidzącym z niepełnosprawnością sprzężoną, kompleksową, wielospecjalistyczną pomoc, często przez całe ich życie. Nasze programy zakładają aktywny współudział rodziców w procesie rehabilitacji dziecka, a także pomoc i wsparcie dla jego całej rodziny. Wrocław Dolnośląski Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 13 dla Niewidomych i Słabowidzących im. Marii Grzegorzewskiej ul. Kamiennogórska 16 54-034 Wrocław Sekretariat Ośrodka: Telefon/fax: (71) 349 56 30 E-mail: oswdn@ Strona internetowa: Ośrodek oferuje uczniom kształcenie w następujących szkołach: ◾ Szkoła Podstawowa, ◾ Szkoła Podstawowa z oddziałami Mistrzostwa Sportowego,(nowość!!) ◾ Gimnazjum, ◾ Liceum Ogólnokształcące, ◾ Liceum Ogólnokształcące z oddziałami Mistrzostwa Sportowego,(nowość!!) ◾ Branżowa Szkoła I stopnia (3-letnia): ◾ Kucharz, ◾ Mechanik – monter maszyn i urządzeń, ◾ Rękodzielnik wyrobów włókienniczych, ◾ Technikum Masażu (4-letnie), ◾ Policealna Szkoła Masażu (2-letnia), ◾ Szkoła Specjalna Przysposabiającą do Pracy dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi. Dokumenty niezbędne do przyjęcia do Ośrodka 1. orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego – do uzyskania w poradni psychologiczno-pedagogicznej, 2. skierowanie od organu prowadzącego – wyjaśnienie poniżej, 3. wypełniony kwestionariusz rekrutacyjny (podanie o przyjęcie do szkołyPodanie o przyjęcie do szkoły ponadgimnazjalnejoraz dane ucznia Dane ucznia i rodziców) 4. pozostałe dokumenty jak: świadectwo ukończenia szkoły podstawowej, gimnazjum, szkoły średniej (w zależności od szkoły do której wnioskuje się o przyjęcie). Organem prowadzącym Ośrodek jest Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Aby uzyskać skierowanie od organu prowadzącego, rodzice ucznia powinni zwrócić się z prośbą o wystawienie takiego skierowania do wydziału edukacji urzędu miasta lub starostwa powiatowego w miejscu zamieszkania ucznia. Ziemięcice Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy Ziemięcice ul. Mikulczycka 120 42-675 Ziemięcice tel. 661 077 779 E-mail: sosw@ Strona internetowa: „Szanowni Państwo, Pragniemy Państwa poinformować, że od 1 września 2016 roku rozpoczął działalność Regionalny Ośrodek Pomocy Niewidomym i Niedowidzącym w Ziemięcicach. Ośrodek wzorowany jest na rozwiązaniu niemieckiej Fundacji Instytutu Niewidomych w Würzburgu. Specyfiką Ośrodka jest podział budynku na moduły, każdy przeznaczony dla poziomu edukacji – określonej grupy wiekowej i dostosowany do jej rozwoju. W ramach inwestycji wybudowana została szkoła z pionem terapeutycznym wraz z niezbędną infrastrukturą (media, parkingi, drogi wewnętrzne). Obiekt został tak zaprojektowany aby w przyszłości możliwa była jego rozbudowa pozwalająca poszerzyć zakres oraz liczbę osób korzystających z Ośrodka. Ośrodek składa się z dwóch części: tzw. segment główny, który obejmuje pomieszczenia szkoły podstawowej oraz gimnazjum a także pion terapeutyczny, część administracyjną i część techniczno-gospodarczą oraz internat. Budynki są w całości dostępne dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich. Wszystkie sanitariaty przy salach zajęć, pokojach oraz sanitariaty ogólnodostępne są dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. Charakter i zasady działania Ośrodka opierają się na wzorcach podobnego obiektu funkcjonującego w niemieckiej miejscowości Regensburg (Ratysbona). Wokół Ośrodka powstanie także park, boiska sportowe oraz tereny rekreacyjne. Wszystko po to, by objąć dzieci niewidome i niedowidzące z dodatkowymi dysfunkcjami stałą, kompleksową pomocą i towarzyszyć im na każdym etapie rozwoju fizycznego oraz emocjonalnego. Dla wszystkich dzieci dostępne będą: • pomieszczenia do terapii wzroku (gabinet rehabilitacji wzroku) • pomieszczenia do terapii indywidualnej • pomieszczenie jadalne (po zakończeniu zajęć) • świetlica • gabinet psychologa, logopedy • gabinet lekarski – pierwszej pomocy • sala wielofunkcyjna ( rehabilitacji ruchowej, sala komputerowa, muzykoterapii, terapii SI) Uczniami mogą być dzieci i młodzież w wieku od 6 do 24 lat. • Dzieci z dysfunkcją układu wzrokowego. • Dzieci oraz młodzież niewidoma i słabowidząca ze sprzężoną niepełnosprawnością: ◦ niepełnosprawność ruchowa, ◦ upośledzenie umysłowe od stopnia lekkiego do głębokiego, ◦ wady słuchu, ◦ przewlekłe choroby, ◦ zespoły neurologiczne, ◦ zaburzenia zachowania. Ośrodek oferuje również udział w grupie przedszkolnej. Jeżeli zechcą wysłać Państwo dziecko do naszego Ośrodka, prosimy o wypełnienie załączonych wniosków””. Projekt ustawy o nieletnich w najbliższych tygodniach powinien trafić na posiedzenie rządu. Jest regulacją wyczekiwaną i przez samych sędziów i kuratorów sądowych. Zakłada wsparcie prawnika na każdym etapie postępowania, wprowadzenie właśnie ośrodków wychowawczo-adaptacyjnych i granicy przejawów demoralizacji na poziomie 10 lat. Kolejnym istotnym rozwiązaniem jest zapis dający dyrektorom szkół możliwość karania niesfornych uczniów - zgodę muszą jednak wyrazić na to rodzice, a chodzić ma o wykroczenia i czyny karalne ścigane na wniosek. Z nieoficjalnych informacji wynika też, że do projektu przygotowano już 23 rozporządzenia. Panaceum na problemy z trudną młodzieżą? Jedną z istotniejszych zmian proponowanych w postępowaniu wobec nieletnich jest wprowadzenie nowego środka - czyli ośrodków wychowawczo-adaptacyjnych. Placówki te mają być dla sędziów dodatkowym narzędziem w postępowaniu z trudną młodzieżą, pomiędzy młodzieżowymi ośrodkami wychowawczymi a zakładami poprawczymi. Trafiać mają tam nastolatki, które ukończyły 13 lat, są zdemoralizowane i popełniły czyn karalny jakim jest przestępstwo. W szczególnych sytuacjach podstawą ma być też wykroczenie, ale jeśli ma chuligański charakter, wiąże się z działaniem w sposób zasługujący na szczególne potępienie - np. pod wpływem alkoholu czy substancji psychotropowych. Kolejną przesłanką do umieszczenia mają być ucieczki z MOW-u - co jest, jak podkreślają sędziowie dużym problemem. Sprawdź w LEX: Co dyrektor szkoły może uczynić w sytuacji, kiedy uczeń jest agresywny wobec uczniów i pobił nauczyciela? > Dyrektor Departamentu Spraw Rodzinnych i Nieletnich Dariusz Cieślik w rozmowie (cała ukaże się w serwisie w najbliższy weekend) mówi, że ta propozycja to efekt skarg samych dyrektorów MOW-ów, którzy wprost przyznają, że mają wychowanków z którymi trudno sobie poradzić. Czytaj: Od ośrodka wychowawczego po więzienie - wadliwy system psuje dzieci>> - W ostatnich latach mieliśmy tam kilka poważnych incydentów, w tym także np. gwałty, znęcanie się nad innymi wychowankami. To są tacy nieletni, którzy popełnili różnego rodzaju czyny karalne i z różnego powodu zostali umieszczeni w MOW-ach, ale nie poddają się procesom resocjalizacji. Dodatkowo uciekają - są jeden dwa dni i znikają. Sąd wydaje nakaz doprowadzenia, starostwo skierowanie do placówki, proces trwa czasem latami, bo jeśli nastolatek nie popełni kolejnego czynu karalnego nie ma podstaw, by zastosować wobec niego surowszy środek - czyli zakład poprawczy - mówi. Sprawdź w LEX: Czy uczniowi, które przebywa w zakładzie poprawczym, przysługuje stypendium szkolne? > I dodaje, że problemem jest to, że MOW-y nie posiadają żadnych szczególnych zabezpieczeń, które by uniemożliwiły oddalenie się z placówki, często nawet ogrodzenia. - Dlatego powstała koncepcja by dla osób popełniających czyny karalne, które nie muszą być umieszczone jeszcze w zakładach poprawczych, stworzyć nowe miejsca, odpowiadające lepiej na ich potrzeby, mówiąc wprost - MOW z zabezpieczeniem zewnętrznym - czyli ośrodek wychowawczo-adaptacyjny - wskazał. Sprawdź w LEX: Jakie dokumenty powinien skompletować powiat w celu umieszczenia dziecka w młodzieżowym ośrodku wychowawczym? > 500 wychowanków w pierwszym roku O tym, że resort planuje przekształcać w nowe placówki zakłady poprawcze lub schroniska, pisaliśmy powołując się na nieoficjalne informacje już w ubiegłym roku. Rozmówcy przyznawali, że to wynika też z konieczności "zagospodarowania" kadry i placówek do których trafia coraz mniej nieletnich. Dyrektor Cieślik mówi serwisowi, że początkowo będzie to ok. pięciu placówek, ale resort jest też przygotowany na tworzenie kolejnych - w zależności od zapotrzebowania. Czytaj: Poprawczak obowiązkowo w przypadku gwałtu, zabójstwa czy... podpalenia>> - Liczymy, że w pierwszym roku może to być grupa ok. 500 nieletnich. Z kilku powodów. Po pierwsze będzie to ośrodek, do którego będzie można skierować za popełnienie czynu karalnego, jeśli sąd uzna, że MOW w przypadku danej osoby, nie jest wystarczający. Przewidziana jest też sytuacja kiedy będzie można skierować tam nieletniego, który nie popełnił czynu karalnego, ale ucieka z MOW-u, nie poddaje się prowadzonym tam programom. W takich sytuacjach dyrektor MOW-u będzie mógł wystąpić do sądu o przeniesienie dziecka do ośrodka wychowaczo-adaptacyjnego - wyjaśnia. Sprawdź w LEX: Na jakich zasadach Policja może w szpitalu przesłuchać nieletniego? > Ośrodki mają być dzielone na placówki dla chłopców i dla dziewcząt, mają też uwzględniać - np. stopień upośledzenia wychowanków. Dzieciom ma być zagwarantowana terapia, edukacja i programy przygotowujące je do przyszłej pracy. - Będziemy czerpać i z doświadczeń i z wyspecjalizowanej kadry zakładów poprawczych. Zespół kierowania, który będzie wysyłał nieletnich do tych placówek, będzie brał pod uwagę opinię psychologiczną sporządzoną o nieletnim, tak by dobór ośrodka był jak najtrafniejszy - dodaje dyrektor. Piotr Górecki, Violetta Konarska-Wrzosek Sprawdź POLECAMY Poprawczak staje się ostatecznością Obecnie sędzia może, ale nie musi skierować do poprawczaka nastolatka, który dopuścił się najpoważniejszych czynów karalnych. Ministerstwo Sprawiedliwości chce to zmienić i w projekcie ustawy o nieletnich wprowadza zasadę obligatoryjnego orzeczenia zakładu poprawczego w przypadku części czynów zabronionych charakteryzujących się przemocą bądź sprowadzeniem powszechnego niebezpieczeństwa. Chodzi o zabójstwa, tragiczne wypadki drogowe, pożary i brutalne pobicia. Resort chce też ograniczyć możliwość warunkowego zawieszania umieszczenia w zakładzie poprawczym. - Przyjmując podstawy do kategorycznego orzeczenia o umieszczeniu nieletniego w zakładzie poprawczym należało konsekwentnie opowiedzieć się za bezwarunkowym charakterem takiego umieszczenia - podkreślają autorzy regulacji. Dodają, że jeśli sąd rodzinny uzna, że są przesłanki do obligatoryjnego umieszczenia nastolatka w poprawczaku to - jak uzasadniono - "by skutecznie przeciwdziałać dalszej demoralizacji i dopuszczaniu się przez nieletniego czynów karalnych, orzeczony środek, powinien mieć co do zasady, charakter bezwarunkowy. - Z drugiej strony pozostawiamy sądom pewną swobodę orzeczniczą. W uzasadnionych przypadkach nawet przy cięższych czynach, będzie można stosować inne środki, albo np. zawiesić stosowanie zakładu poprawczego, umieszczając nieletniego w lżejszej placówce. Ale tylko w sytuacjach wyjątkowych – gdy sposób i okoliczności popełnienia czynu karalnego, właściwości i warunki osobiste nieletniego, jego postawa i zachowanie uzasadniają przypuszczenie, że środki wychowawcze okażą się skuteczne lub rokują resocjalizację nieletniego - dodaje dyrektor Cieślik. Sędziowie na tak, eksperci mają wątpliwości Sędziowie - z którymi rozmawiało - raczej dobrze oceniają propozycje powołania nowego ośrodka. Przyznają, że luka w prawie była, a problem jest szczególnie z wychowankami, którzy uciekają. - Ośrodki wychowawczo-adaptacyjne, jeśli będą zabezpieczone, mogą się rzeczywiście sprawdzić. Dodatkowo wprowadzanie takiej możliwości powoduje, że nieletni który będzie chciał uciec z MOW-u, będzie wiedział jakie są tego konsekwencje. To może zniechęcać - wskazuje prezes Stowarzyszenia Sędziów Rodzinnych w Polsce Dorota Hildebrand-Mrowiec. Dodaje równocześnie, że jej zdaniem zarówno MOW-y jak i zakłady poprawcze spełniają obecnie swoją funkcję. Nieoficjalnie sędziowie przyznają, że na notorycznego uciekiniera praktycznie nie ma obecnie sposobu, nie ma też większych szans na to, by go zmotywować do udziału w programach czy edukacji. Eksperci podnoszą jednak, że to nie w ucieczkach tkwi problem, a w samych - nadzorowanych przez resort edukacji - MOW-ach. Cześć bolączek tych placówek przedstawiono w raporcie Zespołu Krajowy Mechanizm Prewencji Tortur przy Biurze RPO dotyczącym opieki psychiatrycznej nad dziećmi, wychowankami placówek resocjalizacyjnych. Najpoważniejsze to kary za samookaleczenie, leki psychotropowe zamiast terapii, właściwie brak terapii, wychowawcy z misją, ale bez szkoleń, czy przerzucanie dzieci pomiędzy placówkami. Placówki też też nie są profilowane - efekt trafiają do niech dzieci z różnymi problemami, potrzebami, z równym stopniem demoralizacji. Dyrektor Cieślik zapewnia, że MS wspólnie z MEN opracował przepisy dla wszystkich ośrodków wychowawczych, w tym MOW-ów i poprawczaków. Chodzi o środki dyscyplinarne i nagrody. Czytaj: Projekt ustawy o nieletnich wkrótce do Sejmu? Zakończono konsultacje>> Rozbudowywanie systemu nie pomoże? W ocenie profesora Marka Konopczyńskiego z Uniwersytetu w Białymstoku wmontowywanie do istniejącego systemu kolejnego ośrodka nie uzdrowi sytuacji. - Istnieją - można powiedzieć - dwa rodzaje placówki - MOW-y oraz zakłady poprawcze i schroniska dla nieletnich. Dodawanie do któregoś z tych podsystemów czegoś nowego, moim zdaniem nie jest racjonalne. Lepiej by było wyspecjalizować zarówno jedne, jak i drugie placówki w odniesieniu do konkretnych uwarunkowań, zachowań, postaw młodych ludzi - dodaje. I wyjaśnia, że taka specjalizacja mogłaby się opierać na uwarunkowaniach związanych zarówno z deficytami jak i potencjałami młodych ludzi. Jego zdaniem powinny na przykład powstać ośrodki dla uzdolnionych nastolatków. – Kolejna kwestia – powinien działać jeden system placówek, w jednym ręku, nie w dwóch resortach. Wydaje mi się, że brakuje w Polsce czegoś takiego co jest w większości cywilizowanych państw, czyli Urzędu ds. Probacji, który by odciążył jedno i drugie ministerstwo, a dodatkowo zachowana zostałaby pewna stopniowalność i ciągłość resocjalizacji - dodaje prof. Konopczyński. Eksperci problem dostrzegają też w samym kierowaniu nastolatków do ośrodków. Jak mówią, kuleje diagnoza. - Jestem zdecydowanie przeciwnikiem segregacjonizmu, czyli eliminowania tych, z którymi sobie nie dajemy rady w dotychczasowym systemie. A ten obecnie obowiązujący, w mojej ocenie jest już wystarczająco zróżnicowany. Mamy MOW-y, w strukturze zakładów poprawczych mamy zakłady poprawcze typu otwartego, zamkniętego o wzmożonym działaniu resocjalizacyjnym. Jest możliwość dostosowania placówki do potrzeb i do wymagań związanych z postępowaniem z dziećmi sprawiającymi szczególne trudności - mówi portalowi profesor Marek Heine z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów w programie LEX jest zależny od posiadanych licencji. zapytał(a) o 12:53 Ośrodek Wychowawczy ! Witam , moja koleżanka miesiąc temu miała wtrafić do ośrodka w sumie to nawet o tym nie wiedziała ponieważ przyszła po nią rano policja bez wcześniejszego listu z sądu ani nic .Jej wtedy nie było w domu jak policja po nią przyjechała więc jej mama dogadała się z policją , żeby przyjechali po nią za 2 dni aby zdążyła sie spakować i wogóle . Miało to nastąpić , ale dzień wcześniej ona uciekła z domu jej mama zgłosiła zaginięcie w końcu 31 grudnia policja ją znalazła i trafiła na komisariat co później się okazało ośrodek nie zgłosił jej zaginięcia wszyscy się zastanawiają jak to możliwe >. O co w tym chodzi ?oczywiście miała wtrafić tam za niechodzenie do szkoły ..

ośrodek wychowawczy za niechodzenie do szkoły